آب در کوزه و ما تشنه‌لبان می‌گردیم!

آب در کوزه و ما تشنه‌لبان می‌گردیم!



یکی از این چشمه‌ها گورگور است که آب مورد نیاز کارخانه‌ واتا از آن تامین می‌شود و همیشه، خصوصا روزهای پایانی هفته، صف بلندی از دبه به ‌دست‌ها در مقابلش منتظر برداشت آب هستند. تقریبا کسی نیست که – چه با پرداخت هزینه حمل و نقل به وانت‌بارها یا طی کردن مسافت تا چشمه‌های همجوار سرعین و صرف وقت و هزینه – درصدد تامین آب برای مصرف خوراکی خود باشد.

آب لوله‌کشی شهر سرعین وضعیت چندان خوبی ندارد، آن‌چنان که حتی استانداردهای اولیه را که شامل وضعیت ظاهریِ صافی، بدون موادِ محلول و بی‌بو بودن است، اکثر اوقات ندارد. میزان کلر آب گاهی به حدی است که اگر در فضای بسته شیر آب را باز کنیم، بوی مشمئزکننده‌ کلر را به صورت واضح حس خواهیم ‌کرد. آب آشامیدنی شهر سرعین از ۲ چشمه‌ پورت‌پورت و ورگه‌سران و سد یامچی‌ تامین می‌شود. آب سد یامچی ابتدا به تصفیه‌خانه‌ می‌رود ولی آب چشمه‌ پورت‌پورت بدون تصفیه‌ تخصصی وارد لوله‌کشی آب شهری می‌شود و سالم‌سازی آن فقط به افزودن کلر خلاصه می‌شود. چشمه‌ پورت‌پورت کاملا روباز است و شاید علت اصلی گل‌آلود شدن آب شهری در مواقع بارندگی همین موضوع باشد.  

ولی آیا آمار دقیقی از میزان‌ کلر مصرفی‌مان داریم؟ کلر در دسترس‌ترین، ارزان‌ترین و در عین حال پرعارضه‌ترین گندزدای آب است.  حالا باید دید برای کمبود آب احتمالی و استفاده از ذخیره‌ آب چشمه پورت‌پورت چه راهکاری می‌توان ارائه کرد. شاید اجرایی‌ترین راهکار هدایت آب چشمه‌ پورت‌پورت به تصفیه‌خانه‌ تخصصی باشد. اما بهتر است مسئولان آب لوله‌کشی شهر سرعین را دریابند.

منبع: همشهری آنلاین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *